သစ်ပင် ငယ်

မိုး..... အပူများနဲ့ "မိုး"

"မိုး" လို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ ​အ​တွေးထဲပေါ်လာတာက ​အေးမြခြင်းက အရင်​ရောက်လာတာမဟုတ်လား။
မမြင့်စန်းအတွက်​တော့ ထိုသို့မဟုတ်၊ "မိုး" လို့ကြားရုံနဲ့ ခါးသီးလွန်း​နေပါပြီ။ ဟိုး...ငယ်စဥ်တည်းက မိဘများနဲ့အတူ ဘဝကိုရုန်းကန်ခဲ့ရသူမို့ ​ကျောင်းလည်း ဟုတ်တိပတ်တိမ​နေရ၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ​ကျောင်းမတက်ချင်​၊ စာမသင်ချင်​တော့ မိဘများနည်းတူ တ​နေ့လုပ်တ​နေ့စား ကြုံရာကျပန်းလုပ်သူ​ပေါ့​လေ။
မမြင့်စန်းတ​​ယောက် "မိုး"ကို အစက ဒီ​လောက်ထိခါးခါးသီးသီးမုန်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ခဲ့​ပေ။ ​သူနေထိုင်ရာ​နေရာက ကျူးတဲဖြစ်​နေ​တော့ အမိုးမလုံ၊ ​လျော့တိ​လျော့ရွှဲ ထရံကာ​လေးကိုမှ လူ၃​ယောက်​နေရတာမို့သည်းခံ​နေရ​သော်လည်း မိုးတွင်းဆို ဒီမိုးကသည်းပါဘိ​လေ။ မိုး​ရေကယို၊ ​ဟိုလူ​က​ပေး၊ သည်လူက​ပေးနဲ့ ရထားတဲ့ အဝတ်​အစား​လေး​တွေအပြင် သူနဲ့အတူကြီးပြင်းလာတဲ့ တထည်တည်း​သော အ​ပေါက်များစွာနဲ့စောင်​လေးကပါရေစို​​ပြီး အမြဲလိုလိုအေးစိမ့်စိမ့်​နေခဲ့ရသူပါ။ ဒီအ​ခြေအ​နေမျိုးနဲ့​နေခဲ့ရတာ ဆယ်စုနှစ်တခုကြာပြီမို့ မမြင့်စန်းတ​ယောက်သ​ဘောမ​တွေ့လှ​သော်လည်း ဘဝ​ပေးကံက ဒီ​လောက်ပဲဟု မမြင့်စန်း လက်မ​လျော့။

ဆက်ရန်...